مبانی علمی روش‌شناسی
ابزارهایی که AIM بر آن‌ها تکیه دارد
آینده‌پژوهی راهبردی و پویش افق — Strategic Foresight & Horizon Scanning
حوزه‌ای که به رصد نشانه‌های ضعیف و متغیرهای نوظهور می‌پردازد، پیش از آنکه به روندهای تثبیت‌شده یا بحران‌های آشکار بدل شوند، تا نهادها به جای انتظار برای وقوع آینده، برای آن آماده شوند.
تفکر سیستمی — Systems Thinking
رویکردی تحلیلی که مسئله را شبکه‌ای از اجزای در تعامل می‌بیند، نه زنجیره‌ای از علت‌های جدا از هم، و حلقه‌های بازخورد و آثار غیرمستقیمی را که تحلیل خطی متعارف نادیده می‌گیرد آشکار می‌کند.
برنامه‌ریزی سناریو — Scenario Planning
ابزاری برای ساختن بیش از یک مسیر محتمل آینده با فرض‌های گوناگون و آزمودن تاب‌آوری تصمیم‌ها و گزینه‌های مطرح در برابر هر یک از آن‌ها، به جای بنا کردن آن‌ها بر یک پیش‌بینی واحد که شاید محقق نشود.
نظریه تغییر — Theory of Change
چارچوبی که به‌صراحت نشان می‌دهد هر فعالیت چگونه به نتیجه مطلوب خود می‌انجامد و فرض‌های میانی این پیوند را بیان می‌کند تا بتوان آن‌ها را بازبینی و آزمود، به جای آنکه ناگفته بمانند.
مدیریت مبتنی بر نتایج — Results-Based Management
رویکردی مدیریتی که پیشرفت را با نتایج تحقق‌یافته در عمل می‌سنجد، نه با شمار فعالیت‌های اجراشده، و هرگاه روشن شود فعالیت‌های جاری به نتایج هدف نمی‌انجامند، منابع را بازجهت‌دهی می‌کند.
ارزیابی اثر و پایش، ارزشیابی و یادگیری — Impact Assessment & MEL
نظامی یکپارچه برای سنجش آنچه در نتیجه مداخله واقعاً تغییر کرده، ثبت درس‌های آموخته و به‌کارگیری دوباره آن‌ها در طراحی مسائل بعدی، به جای بسنده کردن به ثبت دستاوردها بدون آموختن از آن‌ها.
